Teoria Dowa, cz. 1
Jest to pierwsza teoria analizy technicznej, powstała w roku 1884, stworzona przez Charlesa Dowa. Dow sformułował ją dla skonstruowanych przez siebie indeksów akcji na giełdzie nowojorskiej — średniej przemysłowej (DJIA) i średniej transportowej (DJTA), jednak w głównych swoich założeniach i tezach stosuje się ona do wszystkich rynków i papierów wartościowych.
Teoria ta przede wszystkim definiuje trend — wzrostowy jako dołki i szczyty kursu występujące na coraz wyższych poziomach, spadkowy jako dołki i szczyty występujące coraz niżej, a boczny jako okres małej zmienności kursu (nie większej niż 5% w górę lub w dół od średniej, która przebiega wtedy poziomo). Dow koncentrował się na określeniu kierunku trendu — stwierdzał bowiem, że jeśli jakiś trend rozpoczął się, to obowiązuje aż do wystąpienia poważnych sygnałów jego zakończenia. Teoria Dowa opisuje najprostsze sygnały zmiany trendu (np. utworzenie się kolejnego dna wyżej od poprzedniego i przy mniejszych obrotach jest sygnałem możliwej zmiany trendu spadkowego na wzrostowy), zauważa też że ruchy cen są zwykle potwierdzane obrotami — ruch w kierunku zgodnym z trendem odbywa się najczęściej przy większych obrotach niż ruch w kierunku przeciwnym.
prepaid calling card india calling card prepaid phone cards