Teoria Dowa, cz. 1

Jest to pierwsza teoria analizy technicznej, powstała w roku 1884, stworzona przez Charlesa Dowa. Dow sformułował ją dla skonstruowanych przez siebie indeksów akcji na giełdzie nowojorskiej — średniej przemysłowej (DJIA) i średniej transportowej (DJTA), jednak w głównych swoich założeniach i tezach stosuje się ona do wszystkich rynków i papierów wartościowych.

Teoria ta przede wszystkim definiuje trend — wzrostowy jako dołki i szczyty kursu występujące na coraz wyższych poziomach, spadkowy jako dołki i szczyty występujące coraz niżej, a boczny jako okres małej zmienności kursu (nie większej niż 5% w górę lub w dół od średniej, która przebiega wtedy poziomo). Dow koncentrował się na określeniu kierunku trendu — stwierdzał bowiem, że jeśli jakiś trend rozpoczął się, to obowiązuje aż do wystąpienia poważnych sygnałów jego zakończenia. Teoria Dowa opisuje najprostsze sygnały zmiany trendu (np. utworzenie się kolejnego dna wyżej od poprzedniego i przy mniejszych obrotach jest sygnałem możliwej zmiany trendu spadkowego na wzrostowy), zauważa też że ruchy cen są zwykle potwierdzane obrotami — ruch w kierunku zgodnym z trendem odbywa się najczęściej przy większych obrotach niż ruch w kierunku przeciwnym.





















2009-2012. Analiza techniczna.
Analiza techniczna wykresów giełdowych to jedna z metod analizy rynków giełdowych i finansowych. Nie ma ona jasnych zasad i kryteriów oceny i jest raczej sztuką, niż nauką. Nie może ona dac jednoznacznej odpowiedzi co do przyszłych trendów na giełdzie, bywa jednak pomocna w podejmowaniu decyzji inwestycyjnych jako jeden z czynników, które należy rozważyć, wskazujący na aktualne nastroje rynkowe i obrazujący pewne elementy psychologii rynku. Analizowanie wykresów to jedna z podstawowych czynnosci codziennie podejmowanych przez inwestorów giełdowych, zarówno amatorów, jak tych, którzy zajmuja się inwestowaniem zawodowo. Dlatego każdy, kto chce zarabiać na akcjach, walutach lub kontraktach terminowych powinien poznać tajniki analizy technicznej.